| تبليغات | X |
هجوم می آورند
بی دست و بی پا و سر
هجوم می آورند
افکار وحشی دلهره آور
قطعه قطعه می کنند
و تکه تکه می برند
مغز کوچکم را
یادت را
دو دستی می چسبم
نمی برند
سیاهش می کنند.
" لبودا "
A(2)
هاله ی ماه،
پیله ای
تا شب
شرم حضورش را
در ازدحام نئون ها
پناه جوید.
در چهار راه چه کنم ها
ترافیک پنچری دستان مهرجوی ماست.
پیله ،
شرم حضور ،
دروغی که تکذیب می شود مدام
در وقاحت شب
و
چهارراه...
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
A(3)
به تو نگاه می کنم
به نگاه علاقه ات
به آخرین نگاه نا باورانه ات
به حس غریب ِ
رفتن... ماندن...
ماندن... رفتن...
چقدر قرار های نگذاشته ،
(قراری نبود؟)
چه بی قرارم هنوز
چقدر لحظه ها را که نخندیده بودی
منتظرند هنوز.
به تو فکر می کنم
در تلخ دشت :
چه شادی ها
به سنگ این دقایق نا منتظر
مبهوت مانده اند.
مانده ام –
برای این غم جا رزرو نشده.
پس تو چگونه رفته ای؟
به آخرین نگاه علاقه ات...
علاقه ات....
پر از دلتنگی های خط خورده
امشب اشک ریختم
وکسی خط خوردگی هایم را
خواند و بالا آورد
دیروزهای رفته را
وحتی تمام دیشب های هم آغوشی را
بالا آورد
امشب لرزیدم
از سرمای فردا
فردا
خواهد
رفت.............
" لبودا "
(A(1
پشت درهای بسته دوزخ
آشفتگی دروغ های نا مقدر است.
در هیاهوی جهلی به خود نیامده
شعله های روشن
پنهان ترین زوایا را
به غنیمت ویرانی می برند.
اینجا
شبروئی
شبزده ای
شراب شبانه ای
نیست.
تاریخ مصرف کابوس ها گذشته،
آتش
استاندارد می کند
گیجی گنگ مسمومیت حس را
در یک جام...
پشت درهای بسته
خبری نیست.
برو قاصدک
برو....
"اقلیما"
