دوباره سیگارم نصفه می سوزد و پایین میرود.  ساشا روی صندلی کنارم نشسته و نگاه می کند.

 به سرفه های بی دلیل. به شعرهای نا تمام. به انگشتهای کشیده ام و این سیگار هنوز میان انگشتهایم نصفه می سوزد...

-         انگار واقعا یکی عاشقت شده ، می بینی رها ؟ طرف نمی داند چه غیرتی روی تو دارم من...؟

عاشق؟ و ذهن هر دوی ما روی یک کتاب ، تها یک سنگ ، نام و تاریخ چرخ می خورد...

 یک سنگ ... یک مرگ...تو از آنجا که هستی هنوز مرا دوست داری؟

                                                                             اقلیما