| تبليغات | X |
A (GB1)
دیروز
ضرباهنگ برهنه پای پیامبران
سنگلاخ سوخته ی سلوک را
رامشگری رام سرود سپیده و پرنده بود.
( پرندگان!
پیامبران!
شور دریایی ماهی دلم را...)
امروز
در انفجار وحشت
پیاله های شعر و شعور
رد فردا را
با تاولهای چرکین
به انزوای دریغ فردا
کابوس می بینند
در انعکاس لجن.
( پنهان شود؟
کجا؟
تپش ماهی دل من...)
فردا
دوباره پرنده
دوباره سپیده
به پاییز انتظار
خیال می برند
پیامبری را
( ماهی دلم
دل من...)
فردا خاکستر گمگشته ی برودت
در سور سایه یک غزل
شاید
باران؟
شور؟
امید؟
( دریا
دریا کجاست
تپش های پر شور ماهی دل من؟)
پ.ن :
1) این آهنگ انتهایی سریال مدار صفر درجه منو دیوونه میکنه.
3) طنز " ما بلاگرها " فعلا معلقه. اگه نتونم تو وبلاگ کارش کنم می ذارمش تو سایت احتمالا.
4) باید همه ی جای پاها و نشونه ها رو پاک کنم....
" اقلیما "
